http://www.youtube.com/watch?v=HtHjuc3pla8

Nα πω ότι εξεπλάγην; Θα ήταν ψέμα. Και εγώ δε λέω ψέματα τα Σάββατα.

Καλά ρε, το ότι είστε άθλιοι το ξέραμε.

Μα να είστε ΚΑΙ προβλέψιμοι;

δατς του ματς του χαντλ

ιβεν φορ μι

Μπόχα

Επειδή έχω βγάλει το σκασμό και δε λέω τίποτα δε σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνω τί γίνεται γύρω μου έτσι; Εντός και εκτός έχουν γαμηθεί στο γέλιο, σαν τον Ντόναλντ Ντάκ, με εκείνο το τρομακτικό γέλιο που σου διαπερνάει τα τύμπανα και κάνει τα πάντα γύρω σου να παραμορφώνονται σε αργή κίνηση (κάποιοι αυτό το ονομάζουν φόβο και άλλοι χρήση παραισθησιογόνων). Το βασικό είναι ότι σε δουλεύουν μαλάκα. Καλά κάνουν γιατί τους παίρνει. Και εγώ στη θέση τους το ίδιο θα κανα.

Το μυαλό μου όμως εκτός από υστερικές αντιδράσεις, παράγει και ερωτήσεις πού και πού. Ναι, ξέρω. Πρέπει να κάνω ορμονικό έλεγχο. Πάντως το σίγουρο είναι ότι δε φταίνε οι ορμόνες, φίλε φαλλοκράτη, για τη μπόχα που έχει μουδιάσει τους αισθητήρες τηε μύτης μου. Κοντεύω να τη συνηθίσω γαμώτο.

Για ξεκάρφωμα λέω να προβληματιστώ για την πατρίδα μου. Φυσικά αναφέρομαι σ'αυτή για την οποία χέστηκα και για την οποία απ'ότι άκουσα έχει παρόμοια γνώμη και μια καθηγήτρια στο γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου. Δεν πρόλαβα να χαρώ όμως(έπιασε η μούτζα αγαπητέ άσπονδε εραστή). Το θεατρικό το οποίο θα ανέβαζε η συγκεκριμένη καθηγήτρια μαζί με τους μαθητές τελικά δεν περιείχε τη φράση "χέστηκα για την πατρίδα μου" -ή κάτι τέτοιο- παρόλο που οι συνήθεις δημαγωγοί και λαϊκιστές πάσχισαν να πείσουν την κοινή (ακα πουτάνα) γνώμη για το αντίθετο. Με τη αρωγή βέβαια των μέσων μαζικής εξαθλίωσης. Εννοείται ότι ξερνάει ακόμα το γάλα της μάνας της η γυναίκα. Επίσης εννοείται πως δεν ξέρουμε αν όντως υπήρχε κάτι τέτοιο στο κείμενο του θεατρικού. Και βέβαια για όλα αυτά φταίει η ομόνοια, η εδόν και το ακελ και αυτοί που είπαν ναι στο σχέδιο Αναν. Κανένα απο τα προαναφερθέντα δεν έχω σε ιδιαίτερα μεγάλη υπόληψη αλλά είμαι υποχρεωμένη να θυμίσω πως το κυνήγι μαγισσών ανήκει (ευτυχώς) στο μεσαίωνα.

Ας υποθέσουμε όμως πως όντως η καθηγήτρια αυτή ήθελε να ανεβάσει ένα θεατρικό στο οποίο υπήρχε η φράση που της καταλόγισαν. So-fucking-what??? Κατ'αρχήν είναι και γαμώ τις ιδέες. Καθόλου πρωτότυπη αλλά δεν έχει σημασία. Θα ήταν τουλάχιστον πρωτόγνωρο. Κατα δεύτερο, θα ήταν ένας πολύ καλός τρόπος για να διαφοροποιηθεί η Κύπρος από τις υπόλοιπες υπανάπτυκτες χώρες. Ξέρεις τώρα, μέσω της έμπρακτης εξάσκησης του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης. Όχι; Πολλές άγνωστες λέξεις μαζεμένες; Καλά, άστο. Βάλτου ρίγανη. Πάντως, just for the record, αυτό το δυσνόητο είναι θεμελιώδης αρχή στην οποία στηρίζονται όλες οι δημοκρατικές κοινωνίες.

Αυτό που δεν κατάλαβα, και το ομολογώ, είναι για ποιά ακριβώς πατρίδα μιλάμε. Γιατί έχουμε 2, μην το ξεχνάς και να αγωνίζεσαι! 'Η μήπως μιλάμε για την ανάδοχη πατρίδα που μας έφτιαξε δρόμους, σχολεία, μας βοήθησε να φτιάξουμε ήρωες, μας χάρισε δύο επιπλέον δημόσιες αργίες και φεύγοντας μας άφησε και δύο ωραιότατες βάσεις για να τη θυμόμαστε; Αν μιλάμε όμως για την κύπρο και μόνο χαίρομαι γιατί σπάνια το κάνουμε. Έχουμε την κακή συνήθεια να μιλάμε για το βρωμόνησό μας σε σχέση με (εδώ μπορείς να προσθέσεις ό,τι θες εσύ).

Ας το δεχτώ λοιπόν. Μιλάμε για την πατρίδα Κύπρο. Δηλαδή η γυναίκα αυτή είχε κατηγορηθεί ότι χέστηκε για την πατρίδα των καιροσκόπων που αλλάζουν ιδεολογικές (και καλά) συμμαχίες κάθε φορά που αλλάζει η φορά του ανέμου εξουσίας; Την πατρίδα των φασιστοειδών που χάρισαν το 40% της στους προαιώνιους εχθρούς τους ενώ τώρα το παίζουν εθνοσωτήρες; Την πατρίδα όλων των απολιτίκ μυρικαστικών που για χάρη μιας οποιασδήποτε λύσης είναι πρόθυμοι να παραχωρήσουν και το υπόλοιπο 60% σ'όποιον κάνει την καλύτερη προσφορά; Την πατρίδα αυτών που μπερδεύουν την μανία καταδίωξής με την ιστορική αλήθεια διαστρεβλώνοντας της ιστορία και υποστηρίζοντας είτε πως κανείς ποτέ δεν εγκλημάτισε κατά των τουρκοκυπρίων και πως οι ελληνοκύπριοι ήταν, είναι και θα είναι τα θύματα είτε πως ο τουρκικός στρατός δικαίως έχει στην κατοχή του εδάφη για τα τελευταία 35 χρόνια;

Την πατρίδα αυτών που αρνούνται να παραδεχτούν πως ανάμεσα στα νέα παιδιά εκκολάπτεται ένα είδος νεοφασισμού που δε θα τους αφήσει εγκεφαλικό κύτταρο σώο; Την πατρίδα αυτών που μαθαίνουν στα παιδιά τους να μισούν οτιδήποτε είναι διαφορετικό ή δεν μπορούν να κατατάξουν σε κατηγορίες; Την πατρίδα αυτών που αποκαλούν τα παιδιά τους ανήθικα επειδή εξερευνούν τη σεξουαλικότητά τους πριν ενηλικιωθούν; Την πατρίδα όλων αυτών που έμαθαν να σωπάνε τη στιγμή που θα πρεπε να ξελαρρυγγιαστούν;

Ε, εντάξει. Ακόμα και να διανοήθηκε να γράψει ότι χέστηκε γι'αυτη την πατρίδα πρέπει να εκτελεστεί δι'απαγχονισμού στη πλατεία ελευθερίας. Για να μάθει! Η τσούλα...

Δεν κουνιέται φύλλο, φίλε.

Καλά εντάξει. Ένας ισοβίτης κοντεύει να ρίξει την κυβέρνηση αλλά εσύ να μην πιστεύεις αυτά που ακούς.

Α και κάτι βλαμμένα έκαναν λαμπόγυαλο τα αυτοκίνητα τουρκοκυπρίων και τραυμάτισαν και ένα παιδί αλλά δε βαριέσαι... Για την ομάδα ρε γαμώτο!

Οι μπάτσοι σταθερά το χαβά τους. Κλειδώνουν έφηβους στα γήπεδα και ρίχνουν χημικά για χαβαλέ. Η φιλόλογος στο λύκειο αυτούς θα εννοούσε όταν μιλούσε για πανανθρώπινες αξίες.

Πρόσφατα έμαθα ότι εκτός από τον κρίνο γαμάνε και γκαστρώνουν και οι βιολέτες.

Αμέ...

Αλλά πρόσεξε, αν θες γκαραντί αποτέλεσμα να πας να βρεις απ'αυτές που φυτρώνουν στα λειβάδια. Όχι του θερμοκηπίου. Αυτές έχουν πρόωρη εκσπερμάτωση.

Στον Χριστόφια δίνω ένα μήνα μαξ μέχρι να χάσει την υπομονή του και να αρχίσει να τραβά τα γένια και να ρίχνει κλωτσιές στα κανιά του τραγόπαπα.

Και σταθερά κοντεύω να πεθάνω από πλήξη. Δεν φταίω εγώ, εσύ φταις που είσαι βαρετός. Ορίστε μας.

Απογυμνώσου από την ελπίδα και θα λυτρωθείς, είπε. Μαλακίες.

Πάντως αν βαριέσαι κι'εσύ πάρε εφημερίδες και άρχισε να κόβεις τυχαία λέξεις και μετά να τις κολλήσεις σε τυχαία σειρά (πάλι) πάνω σε χαρτί. Γιου'λ μπι σερπράιζντ.

'Ολα εγώ θα στα λέω;

Aυτές τις μέρες αγάπης και ευλάβειας...

Πάρτε το τηλεκοντρόλ και δώστε του να καταλάβει

Μετατρέψτε τα παιδιά σας σε αποβλακωμένους consumption addicts

Γεμίστε φίλους και εχθρούς με άχρηστα δώρα για να θολώσετε τα νερά

Σπάστε στο ξύλο κανένα αλλοδαπό έτσι για το καλό

Όχι τίποτε άλλο. Να μην ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε

Μαλάκες

Άντε γαμηθείτε

Looking Glass

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακούφιση από το να λες "περσινά ξινά σταφύλια" και να το εννοείς. Όχι δεν υπάρχει και θα επιμείνω σ'αυτό!

Το επόμενο βήμα είναι να πεις (ναι, εσύ!) ότι ενίοτε η ευαισθησία πάει να πει και δύναμη.

Επίσης πρέπει να το πάρω απόφαση ότι δεν είμαι πρωινός τύπος. Ή ότι τελοσπάντων δεν είμαι τύπος. Διότι αν ήμουν τύπος (ο τύπος που θα σε κυνηγούσε άνετα με το μαχαίρι της κουζίνας πχ) θα σήμαινε ότι είμαι επίπεδη. Κανένας ζωντανός οργανισμός δεν είναι επίπεδος έτσι; (περιμένω να μου πεις εσύ που τα ξέρεις όλα)

Ή θα σήμαινε ότι ταυτίζομαι και η ταύτιση είναι κακιά και άσχημη. Όπως τον προγραμματισμό και την ευαισθησία.

Shopping list

Μαστίγιο

Χειροπέδες

Καρφιά

Λυπαντικό

Στράπ ον (για τη Γωγώ)

Τρέξε να τα πάρεις μπλογκίδιε! Να βάλουμε και εμείς το λιθαράκι μας για την πρόκριση.

υγ1. 16 Αυγούστου σήμερα ε; Άντε να πάει στο διάολο κι’αυτός ο κωλομήνας. Γαμώ την παναγία μου γαμώ (είμαι ΚΑΙ επίκαιρη).

υγ2. Στενοχωρήθηκα για την ΑΕΚ. Πάντα είχα ανοσία στην αλληλεγγύη που υπάρχει (λέμε τώρα) ανάμεσα στις κυπριακές ομάδες αλλά δε με λες και πονόψυχη. Ίσως φταίει το πράσινο μπλουζάκι που διέκρινα στην κερκίδα του γαύρου.

υγ3. Έμαθα πρόσφατα ότι 3 “κύριε ιησού χριστέ ελέησον με” (φτου) ισούνται με το “δόξα σοι ο θεός” (μακρυά από μας). Βέβαια... Άραγε 3 “άει πνίξου σούργελο” με τί ισούνται;

υγ4. Η μάνα μου αποφάσισε να με αρμάσει (και γαμώ τις λέξεις ε; κι’αυτή τώρα τελευταία την έμαθα) και από αυτό μόνο το ατσάλινο ρόπαλο που έχω κρυμμένο με σώζει.

υγ5. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι με συγκεκριμένο δρομολόγιο: αντικείμενο ενδιαφέροντος 1 –> ενδιαφέρον –> πλήξη –> αντικείμενο ενδιαφέροντος 2... και πάει λέγοντας. Το πρόβλημα είναι ότι το διάστημα που μεσολαβεί από τη μια πλήξη στην άλλη μπορεί άνετα να σου γαμήσει τον εγκέφαλο.

υγ6. Αυτά

Electrocuting Session

Τυχαία μπήκα σ’αυτό το δωμάτιο γιατί ως γνωστόν όλα είναι τυχαία σ’αυτή τη ζωή (για την άλλη δεν ξέρω) αλλά λέω να κάτσω.

Ωωωωωωωωωω! Μπλογκίδιε και εσύ εδώ;

Πάρτον κώλο σου από τον κρεβάτι μου ρε! Να περιμένεις τη σειρά σου.

Γιατρέ τη δουλειά σου εσύ μην πτοείσαι, καλωδίωσέ με.

Μπλογκίδιε μωρό μου που να στα λέω!

(βζζζ)

Κατ’αρχήν απέκτησα συγκάτοικο, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Δε γνωριστήκαμε βέβαια, παίζουμε κρυφτούλι για την ώρα. Τον ακούω να ροκανίζει τα έπιπλα και νιώθω απίστευτη ευφορία. Αν μου φανερωθεί εννοείται πως θα πάθω ανακοπή αλλά δε θέλω να το σκέφτομαι. Άσε που πρέπει να καθυστερήσω τη συνάντησή του με τα άλλα αρσενικά του σπιτιού γιατί θα γίνει χυλός. Είμαι και φιλόζωη η άτιμη.

Βασικά θα θελα να σου πω για ποιό λόγο πιστεύω ακράδαντα πως είμαι μια μαλακισμένη ομοφοβική όσες πίπες και να λέω στους υπόλοιπους ομοφοβικούς συνυπανθρώπους μου αλλά για σπάσιμο δε θα σου πω. Δις ιζ κουσούρι νάμπερ ουαν. (το ότι είμαι σπαστική ή ομοφοβική;)

(ανέβασε λίγο βζζζζζζζζ)

Συνειδητοποιώ τελευταία ότι όσο αφήνω ανθρώπους να φύγουν από το μπουρδέλο της καθημερινότητάς μου και όσο παρατηρώ τη μια κρίση να διαδέχεται την άλλη χωρίς να μου καίγεται καρφάκι νιώθω καλύτερα με τον εαυτό μου. Με τρομάζω. Ήμουν πάντα έτσι ή τώρα έγινα; Κι’αν έγινα τώρα, γιατί έγινα; Επίσης γιατί λέω μαλακίες; Πότε άρχισα να γράφω έτσι και δεν το θυμάμαι; Και το βασικότερο, γιατί δε γαμιέμαι και να μου φέρω την είσπραξη;

(ανέβασε ανέβασε βζζζ ββββζζζζζζ)

Και αφού νιώθω παιδί (επειδή είμαι παιδί ε;) τότε γιατί έχω μικροαστικές ανησυχίες του τύπου “φοβάμαι μη μοιάσω στη μάνα μου” ή ακόμα χειρότερα “θέλω να κερδίσω κάποιο από το χαμένο χρόνο”; Και γιατί άρχισα να δίνω υποσχέσεις στον εαυτό μου που ξέρω ότι δε θα κρατήσω; Γιατί μ’ενοχλεί που δεν μπορώ να ξυπνήσω νωρίς και που δεν μπορώ να αρθρώσω ολοκληρωμένη πρόταση πριν το απόγευμα; Από πότε άρχισα να το ρίχνω στην κλαψομουνίαση; Μήπως να βάψω και το μαλλί μωβ για να είμαι και στυλιστικά μέσα στο πνεύμα;

(ανέβασε λέμεεεε)

Όλα αυτά να πάν στο διάολο ρε μπλογκίδιε. Αυτό που δε μου συγχωρώ είναι ότι άρχισα να τακτοποιώ τη ζωή μου σε μικρά χαριτωμένα κουτάκια και να βρίζω την αναβλητικότητα και τον αυθορμητισμό μου. Σε λίγο θα γεμίσω τον μικρόκοσμό μου με απαγορευτικούς σηματοδότες, η αντίληψή μου θα ταυτιστεί με τον καναπέ μου και θα κλείσω τον εαυτό μου σ’ένα κλουβί.

Χαααααααααχαχαχαχαχαχαχαχααχαχαχαχα

Αχαχαχχχχααχαχα

Χααααα!

Ντάξει, νομίζω συνήλθα.