Θέλω

να ξανανιώσω όπως ακριβώς ένιωσα 11 χρόνια και κάτι λεπτά πριν.

Να ξανασκεφτώ το ίδιο πράγμα.

Να ξαναπω τις ίδιες λέξεις.

Έστω, να θυμηθώ.

Ζητάω πολλά;

Shhh...

Απαγορεύεται να μιλάς, να θυμώνεις, να αγανακτείς, να αντιδράς, να διεκδικείς, να διαμαρτύρεσαι και σίγουρα να διαδηλώνεις έξω από το Προεδρικό.

Καταλύεις τη δημοκρατία έτσι, προσβάλλεις το ιερότερο σύμβολό της. Και ξέρεις... Τα καλά σώματα ασφαλείας θα σε κάνουν ντα για να παραδειγματιστείς. Θα αδειάσουν πάνω σου τα χημικά τους και θα νομίζουν ότι σε λίγες ώρες δε θα είσαι πάλι εκει.

Τί σου λέω όμως τώρα; Για σένα η ευθιξία δεν ισοδυναμεί με παραίτηση από πολιτικό ή στρατιωτικό αξίωμα. Δεν ησυχάζεις. Η συνείδησή σου θα σε καλούσε να πάρεις μόνος σου τα μεταλλικά βραχιολάκια, να τα φορέσεις στα χέρια σου και να οδεύσεις με το πολυτελές αμάξι σου στις κεντρικές φυλακές.

Θα πρεπε να ντρέπεσαι...

To C

A and S meet:

A: I used to live.

S: Why don't you die?

A: How?

S: Dying is an art like everything else. You do it exceptionally well.

A: Nah... I can't even die properly.

S: Try the oven act. It works 99% of the time and then you become world-renowned.

A: Spare me. I'll carry on unliving. Or not.

Aνελευθερία είναι

να θες να είσαι αλλού αλλά να μένεις εδώ

να βρίσκεσαι διαρκώς σε άμυνα

να ζεις άοσμα και άχρωμα

να υπηρετείς την πραγματικότητα

να ερωτεύεσαι για να σωθείς από τον εαυτό σου

να μπαίνεις οικειοθελώς στην αποχέτευση με τα σκατά που κοροϊδεύεις

να απαρνιέσαι το δικαίωμα σου να ζεις πεθαίνοντας (από το φόβο, τον πόνο, το νέο, το άλλο, το διαφορετικό, την αποτυχία, την απόρριψη, την εγκατάλειψη, την μοναξιά, την απώλεια, το πάθος, την ηδονή, το αναπάντεχο, το άγνωστο, το ανεξέλεγκτο, το αύριο, την αφοσίωση)

Cut

What a thrill ---
My thumb instead of an onion.
The top quite gone
Except for a sort of a hinge

Of skin,
A flap like a hat,
Dead white.
Then that red plush.

Little pilgrim,
The Indian's axed your scalp.
Your turkey wattle
Carpet rolls

Straight from the heart.
I step on it,
Clutching my bottle
Of pink fizz.

A celebration, this is.
Out of a gap
A million soldiers run,
Redcoats, every one.

Whose side are they on?
O my
Homunculus, I am ill.
I have taken a pill to kill

The thin
Papery feeling.
Saboteur,
Kamikaze man ---

The stain on your
Gauze Ku Klux Klan
Babushka
Darkens and tarnishes and when

The balled
Pulp of your heart
Confronts its small
Mill of silence

How you jump ---
Trepanned veteran,
Dirty girl,
Thumb stump.

Sylvia Plath

Πόσο ελεεινοί μπορεί να είστε εσείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι; Πόσο υποκριτές, κομπλεξικοί και βλάκες; Πώς μπορείτε να δικαιολογείτε την κάθε τραγωδια με το ανεκδιήγητο "Ήταν θέλημα θεού"; Πώς μπορείτε να εύχεστε να πεθάνει ένας άνθρωπος που κάηκε ή είχε ένα ατύχημα γιατί πολύ πιθανόν να το έπαθε επειδή ο θεός σας τον θέλει κοντά του;

Δηλαδή, όλοι εσείς πρέπει να ευχαριστείτε το θεό σας που γεννηθήκατε σε δημοκρατική χώρα όπου οι υπόλοιποι φυσιολογικοί άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να ανέχονται τις παπαριές σας χωρίς να σας παίρνουν με τις πέτρες.

Υ.γ. Μια ερώτηση από μια αφελή wannabe εκπαιδευτικό* : Μήπως η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινήσει από τον έλεγχο της άκριτης ελληνορθόδοξης παιδείας που είμαστε αναγκασμένοι να λαμβάνουμε από μικρά παιδιά; Και μη μου πει κανείς ότι αυτό είναι άσχετο γιατί δεν είναι.

*τρισάθλιος όρος το ξέρω.

Hang on there αγοράκι μου...

Emotional Retardation

"Have you seen the Promised Land?"
"No."
"Then how do you know there is one?"
"It's shown on the map."
"What map?"
She thumped her heart.

She thumped her heart and looked away. She was such a mixture of cynicism and credulity. She believed what her heart told her, but she could never follow it. Her heart was like a bird that flew away and returned with stories in its beak. She heard, but she could not follow.

- Jeanette Winterson, The PowerBook

Strange Encounters

15 (ή μήπως 16;) Φεβρουαρίου - Πλατεία Λήδρας. Η Αλιένα είδε το πιο όμορφο πλάσμα του κόσμου. Ήταν ένα ψηλό, μαύρο, άφυλο ον. Ακόμα και τώρα δεν μπορεί να το περιγράψει.

Δεν υπάρχει γραμματικό γένος που να το καλύπτει. Ίσως να μην χρειάζεται, ίσως πάλι να πρέπει να εφεύρουμε ένα (εσείς δλδ, η Αλιένα είναι μικρή κι'ανόητη).

Ήταν που λέτε ένα κινούμενο υβρίδιο και το λάτρεψε. Ήθελε να το αγκαλιάσει και να το φιλήσει. Να το τσιμπήσει για να δει αν είναι αληθινό. Να το ευχαριστήσει που υπήρχε. Αλλά την τράβηξαν απότομα να φύγει.

Αυτά

Γειά σας

«Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν...»

-Καταραμένη κρίση! Τίποτα δεν σέβεσαι. Ούτε καν αυτούς τους άγιους ανθρώπους, τους πάνσεπτους ιεράρχες μας. Που τους άρπαξες, άπονη και κακούργα και τους έριξες να ψωμοζούν, άκουσον - άκουσον, με κάτι λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο αποθεματικά, όπως μας είπαν προχθές. Τι να κάνουν κι αυτοί οι έρμοι; Να πουλήσουν καμιά λιμουζίνα; Κάνα παραθαλάσσιο οικόπεδο; Κάνα ακίνητο; Τίποτα μετοχές; Ή μήπως να αναβάλει ο Χρυσόστομος ΒΆ την επανέκδοση του πολυτελούς βιβλίου (για τον εαυτό του...), αυτό που εξέδωσε αλλά δεν έδωσε τελικά διότι ξέχασε, λέει, να συμπεριλάβει, όχι τις λεπτομέρειες της υπόθεσης με τον Στάγγο και τους υπόλοιπους ή το παρασκήνιο του πώς βγήκε Αρχιεπίσκοπος (δες συνέντευξη στον Ανδρέα Χατζηκυριάκο του ΑΝΤ1 στις 5/4/09, όπου είπε πως άμα είσαι ο ρυθμιστής στις Εκλογές, μπορείς να πας και να πεις σε έναν από τους δύο επικρατέστερους πως, άμα δεν σε ψηφίσει εσένα, θα αφήσεις να εκλεγεί ο αντίπαλός του!), αλλά την ευχετήρια επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχη;-Όχι βέβαια! Δεν κόβονται αυτά. Πού ξανακούστηκαν τέτοια πράγματα; Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσει την κρίση η Εκκλησία της Κύπρου είναι αυτός που μας ανακοίνωσαν χθες: Η μείωση της φιλανθρωπίας. Όχι, όχι. Να μην εξάπτεσθε και κυρίως, μη βλασφημείτε. Δεν είναι πρέπον. Ένα point το έχουν. Σου λένε, αφού δεν έχουν που δεν έχουν οι άποροι. Τι είχαν, τι έχασαν; Τίποτα. Λογικό δεν είναι; Μην τους κακομαθαίνουνε κιόλας. Χώρια που, τώρα, ίσως καταλάβουν επιτέλους (οι άποροι) αυτό που ο Αρχιεπίσκοπος είχε πει όταν επικρίθηκε για τις μόλις 50.000 ευρώ που είχε δώσει για τους πυρόπληκτους της Πελοποννήσου: «Τα χρήματα της Εκκλησίας δεν είναι μπαουλιασμένα σε τράπεζες, ούτε για να τα πετάς στον αέρα ή στο γάμο του Καραγκιόζη που λέει η παροιμία». Και σιγά τα χρήματα! Ένα ψωρο-δισεκατομμύριο αποθεματικά. Μια απορία έχουμε μόνο: 'Αμα δεν τα έχουν «μπαουλιασμένα» στις τράπεζες, διότι ποτέ δεν λέει ψέματα ο Προκαθήμενος και ειδικά ο Χρυσόστομος ΒΆ, πού τα χώνουν; Μέσα στα μαξιλάρια ή... κάτω από τα ράσα τους;-Κατά το 2008, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε χθες, η Εκκλησία είχε έσοδα 46 εκατομμύρια ευρώ και έξοδα 46,1. Είχε έλλειμμα 100.000 ευρώ δηλαδή, πράγμα ομολογουμένως σπάνιο για τα δικά της δεδομένα. Για να καταλάβει κανείς για τι είδους τζίρο μιλάμε (εάν υπάρχει και κανείς ο οποίος δεν το κατάλαβε από το ένα σχεδόν δισεκατομμύριο αποθεματικά που λέγαμε πιο πάνω), η Εκκλησία «έχασε» λέει 282 εκ. ευρώ πέρσι μόνο στο ΧΑΚ. Σε απλά ελληνικά, η αξία των μετοχών της μειώθηκε κατά 282 εκ. (Παναγία μου, πόση είναι δηλαδή;) τα οποία, πιθανότητα (και εάν ανησυχήσατε) θα τα επανακτήσουν σε αξία μετά την κρίση. Οι μετοχές είναι μακροχρόνια επένδυση, άλλωστε. ΠαρόλΆ αυτά, η Εκκλησία αποφάσισε να περιορίσει καλού - κακού και λόγω της κρίσης, φιλανθρωπίες και λοιπές... σπατάλες οι οποίες, σημειώστε, ήταν μόλις τα πέντε (5) από τα σαράντα έξι κόμμα ένα (46,1) εκ. ευρώ των εξόδων της το 2008. Τα οποία έξοδά της, παρενθετικά, θα ήταν κατά μερικά εκατομμύρια περισσότερα. Μειώνονται όμως, λόγω της ετήσιας συνεισφοράς του Μαφοκύπο (= Μαλάκας Φορολογούμενος Κυπραίος Πολίτης) ο οποίος ζώντας μες στα πλούτη και εντελώς ανεπηρέαστος από την κρίση (εν αντιθέσει με τους κακόμοιρους τους ιεράρχες μας), πληρώνει (και) το 25% των μισθών των κληρικών, για πανωπροίκι. Κλείνει η παρένθεση. Έτσι που λέτε: Για να αντέξει την κρίση και να μη χάσουμε κάνα ιεράρχη από ασιτία, είναι που είναι ξερακιανοί όλοι τους (σ.σ. η παχυσαρκία στην Εκκλησία μας είναι όπως το χιόνι στη Σαχάρα - σπάνια έως απίθανη), η Εκκλησία θα πρέπει να μειώσει τα πέντε από τα σαράντα έξι εκ. που αναλογούν στις «Φιλανθρωπίες» του Ισολογισμού της. Όχι, π.χ., τα «Διοικητικά και Λειτουργικά Έξοδά» της, τα οποία πέρσι ήταν 17 εκ., τρεις και κάτι φορές όσο οι «Φιλανθρωπίες» δηλαδή.-Η απόφαση αυτή συνιστά μέγιστο πλήγμα. Όχι μόνο για όλους τους φτωχούς συνανθρώπους μας οι οποίοι εξαρτώνται από αυτή την πολύτιμη βοήθεια (σ.σ. βρε παιδί μου εμείς, μέσω δουλειάς, γνωρίσαμε πάρα πολλούς φτωχούς ανθρώπους αλλά δεν γνωρίσαμε ποτέ κάποιον ο οποίος να είδε κάποια αξιόλογη βοήθεια από την Εκκλησία - αντιθέτως, οι πλείστοι έλεγαν πως πήγαν εκεί αλλά τους έδωσαν είτε γελοία ποσά είτε και τίποτα - είδατε πως μπορούν να σε παραπλανήσουν οι συμπτώσεις καμιά φορά; - τόσους ανθρώπους βοηθάνε), είναι λοιπόν πλήγμα όχι μόνο για τους αμέτρητους φτωχούς ανθρώπους που βοηθάει η Εκκλησία αλλά και για κάποιους ιεράρχες, όπως π.χ. ο fashion sensitive Nikiforo Cavalli, ο οποίος είναι ομολογουμένως ο πιο φιλάνθρωπος από όλους τους. Σαν την Μητέρα Τερέζα στο αρσενικό και deluxe, ένα πράγμα. Σύμφωνοι, ελέγχει τα μισά από τα συνολικά αποθεματικά τους (554,6 εκατομμύρια - κάτι παραπάνω από μισό δισεκατομμύριο δηλαδή) αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και η διάθεση. Η απλοχεριά ως χάρισμα.-Και αυτή του τη γαλαντομία ο τόσο φιλεύσπλαχνος Igoumeno Cavalli την πλήρωσε πολύ ακριβά αφού, διάφορα πικρόχολα στόματα τον κατηγόρησαν πως μέχρι και σε ποδοσφαιρικά σωματεία μοίραζε, λέει, λεφτά με τη σέσουλα ούτως ώστε (άκουσον - άκουσον!) να του μαζεύουν ψήφους τον καιρό των Αρχιεπισκοπικών Εκλογών. Τι αθλιότητες! Φτου σας, βρε τομάρια! Για αυτό μάλλον όταν τελείωσαν οι Αρχιεπισκοπικές, ο Igoumeno Cavalli, πληγωμένος από την κακία του κόσμου, αποσύρθηκε σχεδόν από τον δημόσιο βίο και περιόρισε δραστικά τις φιλανθρωπίες του. Για να σταματήσει όλη αυτή η διαβολή. Έτσι εξηγείται. Αλλά για να δείτε πόσο κακός είναι ο κόσμος, αντί να πάψουν ξανάρχισαν πάλι. Αμέ! Διέδιδαν ότι αυτός ήταν που έδωσε όλα εκείνα τα λεφτά για να νοικιάσει εκείνο το εξαίρετο παιδί, ο Ανδρέας Πιτσιλλίδης, όλες τις πινακίδες που υπήρχαν στο νησί μας. Και ούτε όταν ο φέρελπις αυτός νέος βγήκε και εξήγησε πως τα λεφτά προήλθαν από «μεγάλα τζάκια» του τόπου στα οποία είχε δώσει παλαιότερα (θεολογική υποθέτουμε) στήριξη, ούτε τότε δεν σταμάτησαν το κουτσομπολιό! -Τέλος πάντων. Τώρα, όλα αυτά αποτελούν παρελθόν. Τώρα, η Εκκλησία της Κύπρου θα αναγκαστεί να κόψει τις φιλανθρωπίες προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση. Ε, ναι. Περνάμε κρίση. Κάτι που οι άγιοι της Ιεράς Συνόδου το κατάλαβαν καλύτερα και από τους καλύτερους οικονομολόγους του πλανήτη. Για αυτό, σίγουρα ΔΕΝ θα σας κρατήσουν την παραμικρή κακία εάν και εσείς σταματήσετε να βάζετε στο παγκάρι της εκκλησίας σας και δεν τους δώσετε φέτος το ένα περίπου εκατομμύριο το οποίο βγάζουν από τον οβολό σας (σύμφωνα με τα δικά τους στοιχεία) ετησίως. 'Αλλωστε, αυτά τα λεφτά, ο κόσμος τα βάζει για να βοηθούνται οι φτωχοί, έτσι δεν είναι; Και αυτούς τους έφαγε, για φέτος τουλάχιστον, η κρίση. Μην βάλετε λοιπόν ξανά ούτε μία δεκάρα στο παγκάρι, μέχρι να τελειώσει η κρίση. Οι άγιοι Συνοδικοί μας ΣΙΓΟΥΡΑ θα επιδείξουν κατανόηση. Αν θέλετε να βοηθήσετε, τότε βοηθήστε αυτούς που φαίνεται να έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη: Την Ιερά Σύνοδό μας. Αγοράστε π.χ. ένα ψωμί και αφήστε το αθόρυβα το βράδυ έξω από την πόρτα της Εκκλησίας σας. Με μια σημείωση του τύπου: «Παρακαλούμε όπως σταλεί στους αναξιοπαθούντες Συνοδικούς μας. Εμείς μπορούμε να επιβιώσουμε και χωρίς αυτούς. Εκείνοι όχι». Ή κάτι ανάλογο. Αυτοσχεδιάστε. Γιατί μόνο πλάκα αξίζει να κάνει κανείς μαζί τους. Μόνο όμως!

Πηγή: ΠΟΛΙΤΗΣ ΟΝLINE - 17/06/2009

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=878445&-V=archivecolumns

http://www.youtube.com/watch?v=HtHjuc3pla8

Nα πω ότι εξεπλάγην; Θα ήταν ψέμα. Και εγώ δε λέω ψέματα τα Σάββατα.

Καλά ρε, το ότι είστε άθλιοι το ξέραμε.

Μα να είστε ΚΑΙ προβλέψιμοι;

δατς του ματς του χαντλ

ιβεν φορ μι

Μπόχα

Επειδή έχω βγάλει το σκασμό και δε λέω τίποτα δε σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνω τί γίνεται γύρω μου έτσι; Εντός και εκτός έχουν γαμηθεί στο γέλιο, σαν τον Ντόναλντ Ντάκ, με εκείνο το τρομακτικό γέλιο που σου διαπερνάει τα τύμπανα και κάνει τα πάντα γύρω σου να παραμορφώνονται σε αργή κίνηση (κάποιοι αυτό το ονομάζουν φόβο και άλλοι χρήση παραισθησιογόνων). Το βασικό είναι ότι σε δουλεύουν μαλάκα. Καλά κάνουν γιατί τους παίρνει. Και εγώ στη θέση τους το ίδιο θα κανα.

Το μυαλό μου όμως εκτός από υστερικές αντιδράσεις, παράγει και ερωτήσεις πού και πού. Ναι, ξέρω. Πρέπει να κάνω ορμονικό έλεγχο. Πάντως το σίγουρο είναι ότι δε φταίνε οι ορμόνες, φίλε φαλλοκράτη, για τη μπόχα που έχει μουδιάσει τους αισθητήρες τηε μύτης μου. Κοντεύω να τη συνηθίσω γαμώτο.

Για ξεκάρφωμα λέω να προβληματιστώ για την πατρίδα μου. Φυσικά αναφέρομαι σ'αυτή για την οποία χέστηκα και για την οποία απ'ότι άκουσα έχει παρόμοια γνώμη και μια καθηγήτρια στο γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου. Δεν πρόλαβα να χαρώ όμως(έπιασε η μούτζα αγαπητέ άσπονδε εραστή). Το θεατρικό το οποίο θα ανέβαζε η συγκεκριμένη καθηγήτρια μαζί με τους μαθητές τελικά δεν περιείχε τη φράση "χέστηκα για την πατρίδα μου" -ή κάτι τέτοιο- παρόλο που οι συνήθεις δημαγωγοί και λαϊκιστές πάσχισαν να πείσουν την κοινή (ακα πουτάνα) γνώμη για το αντίθετο. Με τη αρωγή βέβαια των μέσων μαζικής εξαθλίωσης. Εννοείται ότι ξερνάει ακόμα το γάλα της μάνας της η γυναίκα. Επίσης εννοείται πως δεν ξέρουμε αν όντως υπήρχε κάτι τέτοιο στο κείμενο του θεατρικού. Και βέβαια για όλα αυτά φταίει η ομόνοια, η εδόν και το ακελ και αυτοί που είπαν ναι στο σχέδιο Αναν. Κανένα απο τα προαναφερθέντα δεν έχω σε ιδιαίτερα μεγάλη υπόληψη αλλά είμαι υποχρεωμένη να θυμίσω πως το κυνήγι μαγισσών ανήκει (ευτυχώς) στο μεσαίωνα.

Ας υποθέσουμε όμως πως όντως η καθηγήτρια αυτή ήθελε να ανεβάσει ένα θεατρικό στο οποίο υπήρχε η φράση που της καταλόγισαν. So-fucking-what??? Κατ'αρχήν είναι και γαμώ τις ιδέες. Καθόλου πρωτότυπη αλλά δεν έχει σημασία. Θα ήταν τουλάχιστον πρωτόγνωρο. Κατα δεύτερο, θα ήταν ένας πολύ καλός τρόπος για να διαφοροποιηθεί η Κύπρος από τις υπόλοιπες υπανάπτυκτες χώρες. Ξέρεις τώρα, μέσω της έμπρακτης εξάσκησης του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης. Όχι; Πολλές άγνωστες λέξεις μαζεμένες; Καλά, άστο. Βάλτου ρίγανη. Πάντως, just for the record, αυτό το δυσνόητο είναι θεμελιώδης αρχή στην οποία στηρίζονται όλες οι δημοκρατικές κοινωνίες.

Αυτό που δεν κατάλαβα, και το ομολογώ, είναι για ποιά ακριβώς πατρίδα μιλάμε. Γιατί έχουμε 2, μην το ξεχνάς και να αγωνίζεσαι! 'Η μήπως μιλάμε για την ανάδοχη πατρίδα που μας έφτιαξε δρόμους, σχολεία, μας βοήθησε να φτιάξουμε ήρωες, μας χάρισε δύο επιπλέον δημόσιες αργίες και φεύγοντας μας άφησε και δύο ωραιότατες βάσεις για να τη θυμόμαστε; Αν μιλάμε όμως για την κύπρο και μόνο χαίρομαι γιατί σπάνια το κάνουμε. Έχουμε την κακή συνήθεια να μιλάμε για το βρωμόνησό μας σε σχέση με (εδώ μπορείς να προσθέσεις ό,τι θες εσύ).

Ας το δεχτώ λοιπόν. Μιλάμε για την πατρίδα Κύπρο. Δηλαδή η γυναίκα αυτή είχε κατηγορηθεί ότι χέστηκε για την πατρίδα των καιροσκόπων που αλλάζουν ιδεολογικές (και καλά) συμμαχίες κάθε φορά που αλλάζει η φορά του ανέμου εξουσίας; Την πατρίδα των φασιστοειδών που χάρισαν το 40% της στους προαιώνιους εχθρούς τους ενώ τώρα το παίζουν εθνοσωτήρες; Την πατρίδα όλων των απολιτίκ μυρικαστικών που για χάρη μιας οποιασδήποτε λύσης είναι πρόθυμοι να παραχωρήσουν και το υπόλοιπο 60% σ'όποιον κάνει την καλύτερη προσφορά; Την πατρίδα αυτών που μπερδεύουν την μανία καταδίωξής με την ιστορική αλήθεια διαστρεβλώνοντας της ιστορία και υποστηρίζοντας είτε πως κανείς ποτέ δεν εγκλημάτισε κατά των τουρκοκυπρίων και πως οι ελληνοκύπριοι ήταν, είναι και θα είναι τα θύματα είτε πως ο τουρκικός στρατός δικαίως έχει στην κατοχή του εδάφη για τα τελευταία 35 χρόνια;

Την πατρίδα αυτών που αρνούνται να παραδεχτούν πως ανάμεσα στα νέα παιδιά εκκολάπτεται ένα είδος νεοφασισμού που δε θα τους αφήσει εγκεφαλικό κύτταρο σώο; Την πατρίδα αυτών που μαθαίνουν στα παιδιά τους να μισούν οτιδήποτε είναι διαφορετικό ή δεν μπορούν να κατατάξουν σε κατηγορίες; Την πατρίδα αυτών που αποκαλούν τα παιδιά τους ανήθικα επειδή εξερευνούν τη σεξουαλικότητά τους πριν ενηλικιωθούν; Την πατρίδα όλων αυτών που έμαθαν να σωπάνε τη στιγμή που θα πρεπε να ξελαρρυγγιαστούν;

Ε, εντάξει. Ακόμα και να διανοήθηκε να γράψει ότι χέστηκε γι'αυτη την πατρίδα πρέπει να εκτελεστεί δι'απαγχονισμού στη πλατεία ελευθερίας. Για να μάθει! Η τσούλα...

Δεν κουνιέται φύλλο, φίλε.

Καλά εντάξει. Ένας ισοβίτης κοντεύει να ρίξει την κυβέρνηση αλλά εσύ να μην πιστεύεις αυτά που ακούς.

Α και κάτι βλαμμένα έκαναν λαμπόγυαλο τα αυτοκίνητα τουρκοκυπρίων και τραυμάτισαν και ένα παιδί αλλά δε βαριέσαι... Για την ομάδα ρε γαμώτο!

Οι μπάτσοι σταθερά το χαβά τους. Κλειδώνουν έφηβους στα γήπεδα και ρίχνουν χημικά για χαβαλέ. Η φιλόλογος στο λύκειο αυτούς θα εννοούσε όταν μιλούσε για πανανθρώπινες αξίες.

Πρόσφατα έμαθα ότι εκτός από τον κρίνο γαμάνε και γκαστρώνουν και οι βιολέτες.

Αμέ...

Αλλά πρόσεξε, αν θες γκαραντί αποτέλεσμα να πας να βρεις απ'αυτές που φυτρώνουν στα λειβάδια. Όχι του θερμοκηπίου. Αυτές έχουν πρόωρη εκσπερμάτωση.

Στον Χριστόφια δίνω ένα μήνα μαξ μέχρι να χάσει την υπομονή του και να αρχίσει να τραβά τα γένια και να ρίχνει κλωτσιές στα κανιά του τραγόπαπα.

Και σταθερά κοντεύω να πεθάνω από πλήξη. Δεν φταίω εγώ, εσύ φταις που είσαι βαρετός. Ορίστε μας.

Απογυμνώσου από την ελπίδα και θα λυτρωθείς, είπε. Μαλακίες.

Πάντως αν βαριέσαι κι'εσύ πάρε εφημερίδες και άρχισε να κόβεις τυχαία λέξεις και μετά να τις κολλήσεις σε τυχαία σειρά (πάλι) πάνω σε χαρτί. Γιου'λ μπι σερπράιζντ.

'Ολα εγώ θα στα λέω;

Aυτές τις μέρες αγάπης και ευλάβειας...

Πάρτε το τηλεκοντρόλ και δώστε του να καταλάβει

Μετατρέψτε τα παιδιά σας σε αποβλακωμένους consumption addicts

Γεμίστε φίλους και εχθρούς με άχρηστα δώρα για να θολώσετε τα νερά

Σπάστε στο ξύλο κανένα αλλοδαπό έτσι για το καλό

Όχι τίποτε άλλο. Να μην ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε

Μαλάκες

Άντε γαμηθείτε

Looking Glass

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακούφιση από το να λες "περσινά ξινά σταφύλια" και να το εννοείς. Όχι δεν υπάρχει και θα επιμείνω σ'αυτό!

Το επόμενο βήμα είναι να πεις (ναι, εσύ!) ότι ενίοτε η ευαισθησία πάει να πει και δύναμη.

Επίσης πρέπει να το πάρω απόφαση ότι δεν είμαι πρωινός τύπος. Ή ότι τελοσπάντων δεν είμαι τύπος. Διότι αν ήμουν τύπος (ο τύπος που θα σε κυνηγούσε άνετα με το μαχαίρι της κουζίνας πχ) θα σήμαινε ότι είμαι επίπεδη. Κανένας ζωντανός οργανισμός δεν είναι επίπεδος έτσι; (περιμένω να μου πεις εσύ που τα ξέρεις όλα)

Ή θα σήμαινε ότι ταυτίζομαι και η ταύτιση είναι κακιά και άσχημη. Όπως τον προγραμματισμό και την ευαισθησία.

Shopping list

Μαστίγιο

Χειροπέδες

Καρφιά

Λυπαντικό

Στράπ ον (για τη Γωγώ)

Τρέξε να τα πάρεις μπλογκίδιε! Να βάλουμε και εμείς το λιθαράκι μας για την πρόκριση.

υγ1. 16 Αυγούστου σήμερα ε; Άντε να πάει στο διάολο κι’αυτός ο κωλομήνας. Γαμώ την παναγία μου γαμώ (είμαι ΚΑΙ επίκαιρη).

υγ2. Στενοχωρήθηκα για την ΑΕΚ. Πάντα είχα ανοσία στην αλληλεγγύη που υπάρχει (λέμε τώρα) ανάμεσα στις κυπριακές ομάδες αλλά δε με λες και πονόψυχη. Ίσως φταίει το πράσινο μπλουζάκι που διέκρινα στην κερκίδα του γαύρου.

υγ3. Έμαθα πρόσφατα ότι 3 “κύριε ιησού χριστέ ελέησον με” (φτου) ισούνται με το “δόξα σοι ο θεός” (μακρυά από μας). Βέβαια... Άραγε 3 “άει πνίξου σούργελο” με τί ισούνται;

υγ4. Η μάνα μου αποφάσισε να με αρμάσει (και γαμώ τις λέξεις ε; κι’αυτή τώρα τελευταία την έμαθα) και από αυτό μόνο το ατσάλινο ρόπαλο που έχω κρυμμένο με σώζει.

υγ5. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι με συγκεκριμένο δρομολόγιο: αντικείμενο ενδιαφέροντος 1 –> ενδιαφέρον –> πλήξη –> αντικείμενο ενδιαφέροντος 2... και πάει λέγοντας. Το πρόβλημα είναι ότι το διάστημα που μεσολαβεί από τη μια πλήξη στην άλλη μπορεί άνετα να σου γαμήσει τον εγκέφαλο.

υγ6. Αυτά

Electrocuting Session

Τυχαία μπήκα σ’αυτό το δωμάτιο γιατί ως γνωστόν όλα είναι τυχαία σ’αυτή τη ζωή (για την άλλη δεν ξέρω) αλλά λέω να κάτσω.

Ωωωωωωωωωω! Μπλογκίδιε και εσύ εδώ;

Πάρτον κώλο σου από τον κρεβάτι μου ρε! Να περιμένεις τη σειρά σου.

Γιατρέ τη δουλειά σου εσύ μην πτοείσαι, καλωδίωσέ με.

Μπλογκίδιε μωρό μου που να στα λέω!

(βζζζ)

Κατ’αρχήν απέκτησα συγκάτοικο, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Δε γνωριστήκαμε βέβαια, παίζουμε κρυφτούλι για την ώρα. Τον ακούω να ροκανίζει τα έπιπλα και νιώθω απίστευτη ευφορία. Αν μου φανερωθεί εννοείται πως θα πάθω ανακοπή αλλά δε θέλω να το σκέφτομαι. Άσε που πρέπει να καθυστερήσω τη συνάντησή του με τα άλλα αρσενικά του σπιτιού γιατί θα γίνει χυλός. Είμαι και φιλόζωη η άτιμη.

Βασικά θα θελα να σου πω για ποιό λόγο πιστεύω ακράδαντα πως είμαι μια μαλακισμένη ομοφοβική όσες πίπες και να λέω στους υπόλοιπους ομοφοβικούς συνυπανθρώπους μου αλλά για σπάσιμο δε θα σου πω. Δις ιζ κουσούρι νάμπερ ουαν. (το ότι είμαι σπαστική ή ομοφοβική;)

(ανέβασε λίγο βζζζζζζζζ)

Συνειδητοποιώ τελευταία ότι όσο αφήνω ανθρώπους να φύγουν από το μπουρδέλο της καθημερινότητάς μου και όσο παρατηρώ τη μια κρίση να διαδέχεται την άλλη χωρίς να μου καίγεται καρφάκι νιώθω καλύτερα με τον εαυτό μου. Με τρομάζω. Ήμουν πάντα έτσι ή τώρα έγινα; Κι’αν έγινα τώρα, γιατί έγινα; Επίσης γιατί λέω μαλακίες; Πότε άρχισα να γράφω έτσι και δεν το θυμάμαι; Και το βασικότερο, γιατί δε γαμιέμαι και να μου φέρω την είσπραξη;

(ανέβασε ανέβασε βζζζ ββββζζζζζζ)

Και αφού νιώθω παιδί (επειδή είμαι παιδί ε;) τότε γιατί έχω μικροαστικές ανησυχίες του τύπου “φοβάμαι μη μοιάσω στη μάνα μου” ή ακόμα χειρότερα “θέλω να κερδίσω κάποιο από το χαμένο χρόνο”; Και γιατί άρχισα να δίνω υποσχέσεις στον εαυτό μου που ξέρω ότι δε θα κρατήσω; Γιατί μ’ενοχλεί που δεν μπορώ να ξυπνήσω νωρίς και που δεν μπορώ να αρθρώσω ολοκληρωμένη πρόταση πριν το απόγευμα; Από πότε άρχισα να το ρίχνω στην κλαψομουνίαση; Μήπως να βάψω και το μαλλί μωβ για να είμαι και στυλιστικά μέσα στο πνεύμα;

(ανέβασε λέμεεεε)

Όλα αυτά να πάν στο διάολο ρε μπλογκίδιε. Αυτό που δε μου συγχωρώ είναι ότι άρχισα να τακτοποιώ τη ζωή μου σε μικρά χαριτωμένα κουτάκια και να βρίζω την αναβλητικότητα και τον αυθορμητισμό μου. Σε λίγο θα γεμίσω τον μικρόκοσμό μου με απαγορευτικούς σηματοδότες, η αντίληψή μου θα ταυτιστεί με τον καναπέ μου και θα κλείσω τον εαυτό μου σ’ένα κλουβί.

Χαααααααααχαχαχαχαχαχαχαχααχαχαχαχα

Αχαχαχχχχααχαχα

Χααααα!

Ντάξει, νομίζω συνήλθα.

Kάδος απορριμάτων* Νο1

Πήγε να παραθερίσει η Κ. μπλογκίδιε. Το “παραθερίσει” μην το πάρεις και πολύ κυριολεκτικά βέβαια. Να μιζεριάσει πήγε. Δε βαριέσαι, όλοι έχουμε δικαίωμα στη μιζέρια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που έχουμε δικαίωμα στη ξεφτίλα αλλά αυτό είναι άσχετο (ή μήπως όχι;). Φυσικά οι αποστάσεις είναι μεγάλες και οι συνθήκες δύσκολες αλλά για κάποιο γαμημένο λόγο οι εμμονές πάντα νικούν. Δεν ξέρω αν θέλω να σκεφτεί ή να μην σκεφτεί. Τί ζόρι τραβάς εσύ θα μου πεις και θα έχεις και δίκιο αλλά είναι βλέπεις το άθλιο μητρικό ένστικτο το οποίο πρέπει με κάποιο τρόπο που δεν έχω βρει ακόμα να κατακρεουργήσω. Ε αυτά.

Εσύ παίρνεις σταθερά τα αναβολικά σου έτσι; Έχουμε και μια φαρμακευτική βιομηχανία να συντηρήσουμε μην το ξεχνάς. Και εννοείται πως χεστήκαμε αν πέσεις σε μαύρη κατάθλιψη αν τα κόψεις ή αν πας από ανακοπή στα 30.

Τί άλλα;

Εκείνο το κλισέ που λέει “watch what you wish for, it just might come true” το ξέρεις; Μαλακία ε; Μαλακία ξεμαλακία, την πάθαμε. Βέβαια. Διότι όταν κινδυνεύεις να πεθάνεις από πλήξη είναι λογικό και επόμενο να κάνεις επίκληση στο θεό του χάους. Θα μ’άκουσε φαίνεται καμιά εξίσου βαρεμένη με μενα πεταλούδα και θα κούνησε τα φτερά της. Γι’αυτό τις απεχθάνομαι. Ότι τους πουν το κάνουν με τη μια, χωρίς πολλά πολλά. (πώς γίνεται η γαμημένη η γουόρντ να μου κοκκινίζει το ένα “πολλά” και να αφήνει το άλλο έτσι;) Η πλάκα είναι ότι χαίρομαι που έγιναν όλα πουτάνα γύρω μου. Μάλλον έτσι θα νιώθουν οι πυρομανείς όταν ρίχνουν το αναμμένο σπίρτο πάνω στη βενζίνη.

Δε σου’πα. Έζησα το απόλυτο κιτς την Κυριακή. Άκουσα κοντά στα 50 “και στα δικά σου” αλλά σταθερά τους είπα να το χώσουν στον κώλο τους να γουστάρουν κιόλας. Φρίκαρε λίγο η γυναίκα που γέννησε τη γυναίκα που με γέννησε και ψάχναμε να βρούμε διανυκτερεύον αλλά αυτά είναι στο πρόγραμμα.

Επίσης γαμώ το σπίτι του μαλάκα που με πήρε για μια έρευνα 3 λεπτά πριν από την κανονική ώρα που θα ξυπνούσα. Δεν το ξέρεις ρε άχρηστε ότι εκείνη την ώρα είναι ο πιο γλυκός ύπνος;

Πριν σ’αφήσω μπλογκίδιε επειδή τελειώνουν και τα τσιγάρα, να σε παρακαλέσω να αρχίσεις να φτιάχνεις βαλίτσες. Θα μεταναστεύσουμε στο νότιο ημισφαίριο (προς το παρόν) γιατί δεν αντέχω άλλο την κωλόζεστη.

Α και καλό μου μήνα.

Γεια σου τώρα.

*η γουορντ επιμένει πως η λέξη “απορρίματα” γράφεται με 2 "μ" but I’ll trust my flawed instinct.

Χα!

Το 85% των Κυπρίων είναι ρατσιστές λένε οι στατιστικές.

Λες και χρειαζόμαστε τον κο Γκάλοπ για να μας πει τα χάλια μας.

Σκατά

Despair: the inability to find meaning in what takes place around you