Cut

What a thrill ---
My thumb instead of an onion.
The top quite gone
Except for a sort of a hinge

Of skin,
A flap like a hat,
Dead white.
Then that red plush.

Little pilgrim,
The Indian's axed your scalp.
Your turkey wattle
Carpet rolls

Straight from the heart.
I step on it,
Clutching my bottle
Of pink fizz.

A celebration, this is.
Out of a gap
A million soldiers run,
Redcoats, every one.

Whose side are they on?
O my
Homunculus, I am ill.
I have taken a pill to kill

The thin
Papery feeling.
Saboteur,
Kamikaze man ---

The stain on your
Gauze Ku Klux Klan
Babushka
Darkens and tarnishes and when

The balled
Pulp of your heart
Confronts its small
Mill of silence

How you jump ---
Trepanned veteran,
Dirty girl,
Thumb stump.

Sylvia Plath

Πόσο ελεεινοί μπορεί να είστε εσείς οι χριστιανοί ορθόδοξοι; Πόσο υποκριτές, κομπλεξικοί και βλάκες; Πώς μπορείτε να δικαιολογείτε την κάθε τραγωδια με το ανεκδιήγητο "Ήταν θέλημα θεού"; Πώς μπορείτε να εύχεστε να πεθάνει ένας άνθρωπος που κάηκε ή είχε ένα ατύχημα γιατί πολύ πιθανόν να το έπαθε επειδή ο θεός σας τον θέλει κοντά του;

Δηλαδή, όλοι εσείς πρέπει να ευχαριστείτε το θεό σας που γεννηθήκατε σε δημοκρατική χώρα όπου οι υπόλοιποι φυσιολογικοί άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να ανέχονται τις παπαριές σας χωρίς να σας παίρνουν με τις πέτρες.

Υ.γ. Μια ερώτηση από μια αφελή wannabe εκπαιδευτικό* : Μήπως η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινήσει από τον έλεγχο της άκριτης ελληνορθόδοξης παιδείας που είμαστε αναγκασμένοι να λαμβάνουμε από μικρά παιδιά; Και μη μου πει κανείς ότι αυτό είναι άσχετο γιατί δεν είναι.

*τρισάθλιος όρος το ξέρω.

Hang on there αγοράκι μου...