Looking Glass

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακούφιση από το να λες "περσινά ξινά σταφύλια" και να το εννοείς. Όχι δεν υπάρχει και θα επιμείνω σ'αυτό!

Το επόμενο βήμα είναι να πεις (ναι, εσύ!) ότι ενίοτε η ευαισθησία πάει να πει και δύναμη.

Επίσης πρέπει να το πάρω απόφαση ότι δεν είμαι πρωινός τύπος. Ή ότι τελοσπάντων δεν είμαι τύπος. Διότι αν ήμουν τύπος (ο τύπος που θα σε κυνηγούσε άνετα με το μαχαίρι της κουζίνας πχ) θα σήμαινε ότι είμαι επίπεδη. Κανένας ζωντανός οργανισμός δεν είναι επίπεδος έτσι; (περιμένω να μου πεις εσύ που τα ξέρεις όλα)

Ή θα σήμαινε ότι ταυτίζομαι και η ταύτιση είναι κακιά και άσχημη. Όπως τον προγραμματισμό και την ευαισθησία.